" ’s Nachts en in de weekeinden was de marconist v/d Holland meestal alleen aan boord.

En als er een noodoproep binnenkwam was het zaak zo snel mogelijk contact op te nemen met het schip in nood.

Want de concurrentie luisterde uiteraard ook mee. 

De sterke zender van de Holland, een Debeg ST1400 C kwam dan bij het schip in nood dusdanig sterk door, 

dat de keuze tot berging al gauw in het voordeel van de Holland uitviel.

En als er een contract tot berging was afgesloten op basis van “Lloyds open form”, (no cure, no pay), 

dan waarschuwde de marconist de rest van de bemanning met de scheepshoorn.

“ ’t Is Guusjen “, wist men dan op het eiland, de kreet  voor een schip in nood.

Bemanningsleden en opstappers kwamen dan zo snel mogelijk aan boord. 

De bakker, groenteboer en slager brachten verse waar aan boord en de Holland vertrok ".